به تماشا سوگند واژه ای در قفس است!!!!

همان اندازه که لحظه دیدار ، سرشار از خوشی وشادی ،هیجان و احساسات ناب درونی، زیبا ودوست داشتنی، همراه با عشق و محبت است .لحظه جدایی ، سرشار از مشقت ، سختی،دل کندن ،غم و افسردگی است .راستی وقتی لحظه جدایی فرا می رسد چه احساسی در درونمان به هم می ریزد که ناخوداگاه بغض گلویمان را در بر می گیردو نفس در سینه حبس می گردد و قلبمان در هم فشرده می شود و قطرات اشک بی محابا بر گونه هابمان حاری می گردد .و همراه با جاری شدن اشک و غلیان یافتن احساسات جویبار عشق و محبت پدید می اید......و چه سخت است دل کندن از وابستگیها ، محبتها ، نیازها ، دیدارها و نگاههای سرشار از عشق و محبت ، چه سخت است .دور شدن ازعزیزان وکسانی که همیشه با آنهابه سر برده ای ، خو گرفته ای ،و بیادشان زندگی کرده ای ودر غم وشادیهایشان شریک بوده ای .وحال که می روی!!! ومی روی !!!و دور می شوی!!1 چه سخت است یاد آوری خاطرات بدون حضورآن عزیزان.وبدور از وجود آنان .گاه که شرایط تقدیر و سرنوشت موجبات فراق و دوری را میسر می سازد ،و محبور میشوی از انانی که دوستشان داشته ای دور شوی .تازه در می یابی که چه نعمتها ی رادر کنار خود داشته ای ودر چه فضاهای با محبت وعشق نفس کشیده و زندگی کرده ای و غافل بوده ای ...... پس تحربه سفر و حدائی هر آنچه برایتان به ارمغان داشته باشد اگرتنها این یاد اوری رابه همراه داشته باشد کافی است ، لذا قدر شناس باش . قدرشناسی یعنی به آنان عشق بورزی و همیشه و در همه جابیادشان بسر ببری . وهرگز مباد فراق ودوری !!!!.فراق ودوری که بدون بازگشت باشد. و رفتنی که آمدنی به همراه نداشته باشد.