فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ
قلمم می نگارد از خدایی که مرا می بیند.خدایی که از لحظه ی آفرینشم تاکنون همیشه شبها و روزها مرا از یاد نبرده است.خدایی که لبخندش برای من تبسم شیرین لحظه هاست خدایی که خالق شقایقهایی است که پهنه ی دشت رامی پوشاند خالق فضای عطرآگین جنگلها، خالق مه ای که اطراف آبشار خروشان را می پوشاند خالق رنگ زیبای آسمان در هنگام غروب خورشید خالق پهنه ی سپید دشت که از برف پوشیده شده است خالق بال پرواز پرندگانی که وقتی آسمان به سوی تاریکی سوق داده می شود،زمزمه ای خدایی سر می دهند خالق شبهای تاریکی که آرامش را همراه با سکوت به ارمغان می آورد خالق سپیده دم که چهره ی آرام آسمان، تاریکی را کنار میزند و نور خورشید را هدیه مان میکند خدای دوست داشتنیم که هر چه از او بنویسم باز کم نگاشته ام