چشمانم رابه روی حقیقت می گشایم مقابل دیدگانم قرآن حکمت بیان است در اندیشه هایم غوطه ورهستم قرآن کریم سراسر پند و حکمت است و بیم و امید برای رسیدن به رستگاری ، رضای یگانه معبود ولی گاه دلهای سخت ،بیم و اندرز برایشان سودی نبخشیده و همچنان میان گمراهی غوطه ور هستند و براستی چرا باید خدای آفریننده خود را نپرستیم در صورتی که بازگشت همه به سوی اوست برایم تکان دهنده ترین آیه سوره یس، این آیه شریفه است
قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ

خوب بنگریم چه بسیار انسانهایی که قبل از ما بوده اند و اکنون حتی نامی از آنها به یادگار نمانده است آری فقط خدای متعال است که باقی و پاینده است خدایی که زمین مرده رابه باران رحمتس سبزمی کند و می رویاند خدایی که روشنایی روز را با پرده شب می پوشاند ماه و خورشید به قدرت و اراده او در مداری معین می گردند نه ماه می تواند به خورشید رسد و نه شب می تواند برای همیشه روز را پنهان دارد همه بدون هیچ کاستی به تسبیح و تقدیس خدای متعال مشغولند بیایید بیشتر به خود بنگریم آیا خدای متعال مارا ازهیچ به عدم نیاورد و بیاراست بیایید به عهدی که خدای متعال از ما گرفته است وفا کنیم که هیچگاه شیطان را نپرستیم که او دشمن آشکار ماست و آرام زیرلب زمزمه کنیم
فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ و َإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ