کاش
کاش می دانستیم زندگی کوتاه است
کاش از ثانیه های زندگی لذت می بردیم
کاش قلبی رو برای شکستن انتخاب نمی کردیم
کاش همه را دوست داشتیم
کاش معنی صداقت را ما هم می فهمیدیم
کاش هیچ کودک فقیری دیگر خواب نان تازه و داغ را نمی دید
کاش دلهایمان دریایی می شد
کاش می فهمیدیم زندگی زیـبـاست و لذت می بردیم تا نهـــــــایت
کاش می دانستیم که ما نمی دانیم فردا برایمان چه اتفاقی می افتد
کاش بهانه ای برای ناراحت کردن دلهای زخم خورده نبود
کاش ...
کاش ...
و به یاد سهراب که فریاد می زد : " کاش انسان ها دانه ی دلشان پـــیدا بود."
+ نوشته شده در یکشنبه شانزدهم آبان ۱۳۸۹ ساعت 21:49 توسط محمد عطاری
|