اما بعضی انسانها مانند معلم من هستند :
معلم من
با احساساتی لطیف و کلامی زیبا هر آنچه در نهاد وجودش پرورش داده است خالصانه وبی ریا بر وجود شاگردا نش می افشاند
معلم من
همواره می بخشد , روشنایی و نور می آفریند و تفکرو اندیشه ها را می سازد
معلم من
از غم وغصه های درونش می گذرد ودر غم وغصه های شاگردانش آنچنان هضم می شود تا بتواند غم وغصه های آنها را کاملا پاک کند 
معلم من
اگر شب با هزاران غم واندوه سر بر بالین نهد صبح در فضای روشن ونورانی کلاسش با لبخند شادی بذر دوستی ومهر می کارد
معلم من
همواره نگران از دست دادن زمان برای بیان تمامی دانسته هایش است .لذا هرگز در کارش کم نمی گذارد .
معلم من
دوست دارد همیشه بگوید , بنویسد , یاد دهد و الهام بخشد و مسائل بغرنج شاگردانش را با کوتاهترین راه حل ها و ساده ترین روشها حل کند .
معلم من
همواره با وضو و ذکر خدا در کلاسش حضور می یابد و یاد خداوند را اقامه می دارد و عطر زندگی و امید واری را به شاگردانش می بخشد .
معلم من
اتاق کارش با کلام خدا الهام می گیرد , نورانی گشته و گشوده می گردد او درس دادنش را عبادت می داند وبه شاگردانش درس بخشندگی , مهربانی , دوستی , آگاهی و بیداری می آموزد
معلم من
درسهایش تسبیح , کلامش ذکر, رفتارش الگو و رسالتش ساختن انسانهاست
آری معلم من همواره در یاد وخاطراتم جاودانه می ماند .