در «زندگی بشر» و در همه «رویدادهای پرشور و شَرَر»

«یاری بهتر» و «یاوری برتر»

از «رنج و سختی» و حتی «شرّ و شوربختی» نیست!

به شرطی که انسان بتواند با خردورزی از سختی ها «سود بجوید»

و این راهِ «صعب الصّعود را بپوید»!

سختی ها برای «افراد بی ریشه» و «فاقد اندیشه»،

«سَدِّ راه» است و «مَدِّ چاه»؛

ولی اندیشمندان می توانند با «خردورزی» و «خودارزی»

«تاب» را از «آفتاب» بگیرند

و «آب» را از «سراب»!

اگر انسان هایی «اوتادِ برگزیده» و «پولاد آبدیده» شده اند،

به خاطر این است که از «گردنه سختی ها» و «گریوه شوربختی ها» گذشته اند!

سختی ها برای «انسان آزاده»،«نردبان فوق العاده» است

و برای «افراد بی اراده»،«نماد قلّاده»!

سختی ها هم می توانند«انسان ساز» باشند و هم «روان سوز»!