من انسان های سبزکیش و نیک اندیش را چون گل های قالی همیشه شاداب و هماره در حال شباب دیدم؛اینان نه از چیده شدن می هراسند و نه از بریده شدن! نه از دشنام دگم اندیشان می پژمرند و نه از آلاام ابلهان می افسرند!زیرا هماره بی نیاز از آب تملق اند و آفتاب تعلق!خود چشمه آب مهر اند و  سرچشمه آفتاب سپهر. بی دریغ می تابند و بی تبلیغ می شتابند.