تا قبل از اینکه پرواز کنی، هرچقدر خواستی بترس، فکر کن، دو دل شو، پشیمون شو...اما وقتی پریدی...اگه وسط راه پشیمون شدی، بازی رو باختی، یا... باید پرباز کرد و بی ترس و دغدغه پرید و اوج گرفت.و چه لذتی داره اگه هم پروازت، پر پروازت باشه...به بهونه های واهی تنهات نذاره ...و مادرم، چه زیبا گفت:رفتن کسی که لایق نیست، نعمت است...نه فاجعه!!