بسم الله الرحمن الرحیم

 

دوستان بعضاً تعجّب می کنند...

شاید شما هم تعجّب کرده باشید...

مخاطب بسیاری از آیات قرآن شما نیستید، بت پرستانند!

 

وَیعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا ینْفَعُهُمْ وَلَا یضُرُّهُمْ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلَى رَبِّهِ ظَهِیرًا
و به جای خدا چیزهایی می پرستند که نه سودشان می دهد ونه زیانشان می  رساند؛ و کافر همواره بر ضد پروردگارش پشتیبان است.

«الفرقان/55»

 

من بت پرستم، از نوع مدرن: من به جای یک آدمک سنگی، از سرویس چینی و بلور گرفته تا نمای مرمر خانه ام را عبادت می کنم!

اگر در خانه ژولیده ام و خارج از خانه خوش لباس و معطّر، تعجّب نکنید...

اگر سفره ی خانه ام رنگین و معده ام خالیست به من خرده نگیرید...

اگر با کفش پاشنه بلند، پایم را سخت آزار می دهم به من چپ نگاه نکنید...

خودتان خوب می دانید:این کفش برای خدمت به پای هیچ کس طراحی نشده ست...این پاست که در خدمت کفش است. کجای کارید؟ من هر قدر لازم باشد می ایستم، به زمین نمی نشینم مبادا شلوارم کثیف شود!

من به سوی برند اتوموبیلم سجده می کنم و به سوی گچبری چند ده میلیونی خانه ام دست بلند می کنم:

ای بت های من، من فقیر به درگاه شما هستم...من بی همه چیزم...شما تمام وجود من هستید...اعتبارم را از شما می خواهم...فخرم را از شما می خواهم...پیروزیم را...سعادتم را از شما می خواهم...به دااادم برسیــــــــد...!!!


وَإِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِینَ لَا یؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَإِذَا ذُكِرَ الَّذِینَ مِنْ دُونِهِ إِذَا هُمْ یسْتَبْشِرُونَ
و هنگامی که خدا به یگانگی یاد می  شود [و نامی از معبودانشان به میان نمی  آید] دل های کسانی که به آخرت ایمان ندارند، نفرت پیدا می  کند و چون یادی از معبودان دیگر به میان می  آید، ناگاه مسرور و شاد می  شوند!!
«الزمر/45»

اگر در کفر من شک دارید: وقتی با من از خدا صحبت کنید، چهره ام در هم می رود...مگر نمی فهمید؟

من حال خدا را ندارم...برایم از مدل های جدید گوشی بگویید، برایم از مد لباس بگویید، از تیمی که دیشب برد...از فلان بازیگر بگویید که چند بار دست در دماغش کرده است...

من به دنبال اخبار نیستم، اشتباه نکنید:

هر چند بار که از زیبایی ماشینم تعریف کنید اشکالی نخواهد داشت.