شازده كوچولو مي گفت:

 درخت بائوباب ريشه ي كوچكي دارد شبيه بوته ي گل سرخ

 كه اگر از آن غفلت كني همه ي سياره را خواهد گرفت.

 بعضي وقتها بدنيست آدم كارش را عقب بيندازد

  ولي اگر پاي بائوباب در كار   نباشد چون در آن صورت اين ديرجنبيدن

 مصيبت به بار مي آورد.

 من شازده كوچولو را بارها خوانده ام اما هرگز به اين وضوح معناي

 خطر بائوباب را نفهميده بودم.

 هواي نفس به نظر كوچكتر از آن مي آيد كه همه ي قلبم را تسخير

  كند اما به راستي گاهي چه زيبا در نظرم جلوه مي كند

  مثل بوته ي گل سرخ.

 اي كاش روزي نرسد كه بگويم گاهي چه زود دير مي شود.