عاشق
تا کی باید این همه نامردی روزگارو تحمل کرد؟
بیشترازتوخاطره هایت رادوست دارم که بامن مانده اند....ارام وبی ادعا.
جاگذاشته ام دلی هرکه یافت... مژدگانی اش تمام"زندگی ام"
آدم ها زود پشیمان میشوند !گاهی از گفته هایشان ، گاهی از نگفته هایشانگاهی از گفتن نگفتنی هایشان و گاهی هم از نگفتن گفتنی هایشان....
نگران اشکهایم نباش !از لبخندم بترس که معنایش اشکهای فردای توست...
دیگر گذشت ، تو کار خودت را کردی ، دلم را شکستی و رفتی ….
در غریبانه ترین لحظه ی تنهایی خود چشمهایم را که در آن دریایی از محبت موج میزند به تو خواهم بخشید تا هیچ گاه به پاکی احساسم شک نکنی ...
تقصیر برگ ها نیست آدم ها همینند! نفس می دهـــــــی لهت می کنند........................
حقیقت دارد... کافی است چمدان هایت را ببندی تا حاضر شوند همه برای از یاد بردنت!
ما فکـر میکنیـم بدتـرین درد ؛از دسـت دادن ِ کسـیه که دوستـش داریم !امـا …. حقیقـت اینه که :از دست دادن ِ خــودمـون
و از یــاد بردن ِ اینکه کـی هستیـم ! و چقدر ارزش داریم ….گـاهی وقتــها خیلــی دردنــاک تـره
آدم هـــای کنــــارم مثل جُــــمعه می مــــــانند معلــــــــوم نمیکند “فــــــرد” هستــــند یا ” زوج” … پُــــر از ابـــــهامند
خاطره ها را رشوه میدهم به روزهایم...تا از بی تو بودن صدایشان درنیاید
از “ماندن” که چیزی نمیدانی لااقل درست ” رفتن” را یاد بگیر ....
یک مترسک خریده ام ! عطر همیشگی ات را به تنش زده ام ! درست مثل توست ، فقط اینکه روزی هزار بار از رفتنش مرا نمی ترساند … توهین نمی کند،بد و بیراه نمی گوید ،دیگران را به من ترجیح نمی دهد و ....