نگو منو نمے خوای حالا کہ شدم هوایے 

یه آرزو دارم کہ بهم بگن کربلایے 

آقا اینو مے دونم هر چی دارم از دعاتہ

بہ روی قلب خستم نشونہ ی رد پاتہ

همہ اومدن زیارت منو راه ندادی آقا

هر کےرفت میون صحنت ، بکنہ یہ یادی از ما

حالا با این دل تنگ اینجور میام زیارت

بہ پای قاب عکست مےخونم نماز حاجت

دیگہ آقا کردم عادت با دیدن زائراتون

بشینم و هے بپرسم از حرم با صفاتون

یہ راه خوبے دارم کہ رام بدی کرببلا

تو مجلس مادرت دخیلتم یا رضا