زندگـــی زیبـاســـت چشمـی بـاز کـن
گردشـــی در کـــــــوچـــــه باغ راز کن

هر که عشقش در تماشــا نقش بست
عینک بد بینی خود را شـــــــــــکسـت

علـت عـاشـق ز عـلت ها جــداســـت
عشق اسطرلاب اســـــــــرار خداست

من مـیـــان جســـم ها جــان دیـــده ام
درد را افکنـــده درمـــــــــــان دیـــده ام

دیــــده ام بــر شـــاخه احـســـاس ها
می تپــد دل در شــــــمیــــم یاس ها

زنــدگی موسـیـقـی گنـجشک هاست
زندگی باغ تمـــــــــاشـــای خداســت

گـــر تـــو را نــور یـقیــــن پیــــــدا شود
می تواند زشــــــــــــت هم زیبا شــود

حال من، در شهر احسـاسم گم است
حال من، عشــــــــق تمام مردم است

زنـدگــی یــعنـی همیـــــــن پــروازهــا
صبـــح هـا، لبـخـــــــــــند هـا، آوازهـــا

ای خــــطوط چهــــره ات قـــــــرآن من
ای تـو جـان جــــــان جــان جـــان مـن

با تـــو اشــــعارم پـر از تــو مــی شـود
مثنوی هایـم همـــــــــــه نو می شـود

حرفـ هایـم مــــرده را جــــان می دهــد
واژه هایـم بوی بـاران مــــــــــی دهـــد