دوستت دارم‌ها را نگه می‌داری برای روز مبادا، دلم تنگ شده‌ها را ، عاشقت هستم ‌ها را… این‌ جمله‌ها را که ارزشمندند الکی خرج کسی نمی‌کنی! باید آدمش پیدا شود! باید همان لحظه از خودت مطمئن باشی و باید بدانی که فردا،از امروز گفتنشان پشیمان نخواهی شد! سنت که بالا می‌رود کلی دوستت دارم پیشت مانده،کلی دلم تنگ شده و عاشقتم مانده که خرج کسی نکرده‌ای و روی هم تلنبار شده‌اند! فرصت نداری صندوقت را خالی کنی.! صندوقت سنگین شده و نمی‌توانی با خودت بکشی اش .... شروع می‌کنی به خرج کردنشان! توی میهمانی اگر نگاهت کرد اگر نگاهش را دوست داشتی توی جلسه اگر حرفی را گفت که حرف تو بود اگر استدلالی کرد که تکانت داد  درسفر اگرشوخ بود اگرمدام به خنده‌ات انداخت واگرمنظره‌های قشنگ رانشانت داد برای یکی یک دوستت دارم خرج می‌کنی. برای یکی یک دلم برایت تنگ می‌شود... یک چقدر زیبایی یک با من می‌مانی؟ بعد می‌بینی آدم‌ها فاصله می‌گیرند متهمت می‌کنند به هیزی… به مخ‌زدن به اعتماد آدم‌ها! اما بگذار به سن تو برسند! بگذار صندوقچه‌شان لبریز شود آن‌‌وقت حال امروز تو را می‌فهمند بدون این‌که تو را به یاد بیاورند ......غریب است دوست داشتن. و عجیب تر از آن است دوست داشته شدن... وقتی می‌دانیم کسی با جان و دل دوستمان دارد ... و نفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ریشه دوانده؛ به بازیش می‌گیریم هرچه او عاشق‌تر،ماسرخوش‌ترهر چه او دل نازک‌تر،مابی رحم ‌تر. تقصیر از ما نیست؛ تمامیِ قصه هایِ عاشقانه، اینگونه به گوشمان خوانده شده‌اند