وقتی زشتی و زیبایی بهانه ای میشه برای از بین بردن همه خاطرات
وقتی که صورت بهانه ای میشه برای ندیدن سیرت
اونجا که پاکی و صداقت و صفا و وفا و یکدلی
اونجا که عشق و محبت و دوست داشتن
همه و همه طعمه زیبایی میشه
عشق به زندگی دیگه معنای خودشو از دست می ده
دوست داشتن حرمت خودشو ازدست می ده
يادم باشد حرفي نزنم كه دلي بلرزد؛ خطي ننويسم كه آزار دهد كسي را
يادم باشد كه روز و روزگار خوش است وتنها دل ما دل نيست
يادم باشد جواب كينه را با كمتر از مهر و جواب دورنگي را با كمتر از صداقت ندهم
يادم باشد بايد در برابر فريادها سكوت كنم و براي سياهي ها نور بپاشم
يادم باشد از چشمه درس خروش بگيرم و ازآسمان درس پاك زيستن
يادم باشد سنگ خيلي تنهاست...
يادم باشد با سنگ هم لطيف رفتار كنم؛ مبادا دل تنگش بشكند
يادم باشد براي درس گرفتن و درس دادن به دنيا آمده ام... نه براي تكرار اشتباهات گذشتگان
يادم باشد زندگي را دوست بدارم
يادم باشد هرگاه ارزش زندگي از يادم رفت در چشمان حيوان بي زباني كه به سوي قربانگاه مي رود زل بزنم تا به مفهوم بودن پي ببرم
يادم باشد مي توان با گوش سپردن به آواز شبانه ي دوره گردي كه از سازش عشق مي بارد به اسرار عشق پي برد و زنده شد
يادم باشد معجزه قاصدك ها را باور داشته باشم
يادم باشد گره تنهايي و دلتنگي هر كس فقط به دست دل خودش باز مي شود
يادم باشد هيچگاه لرزيدن دلم را پنهان نكنم تا تنها نمانم
يادم باشد هيچگاه از راستي نترسم ونترسانم
يادم باشد كه زنده ام
حرفی را بزن که بتوانی بنويسی، چيزی را بنويس که بتوانی پای آنرا امضاء کنی و چيزی را امضاء کن که بتوانی پای آن بايستی!
چقدر خنده داره كه همه مردم مي خواهند بدون اينكه به چيزي اعتقاد پيدا كنند و يا كاري در راه خدا انجام دهند به بهشت بروند
آموخته ام:اگر چه از هر چیزی بهترینش را ندارم ، ولی از هر چیز که دارم بهترین استفاده را کنم .
ایمان داشته باش که کوچکترین محبت ها ازضعیف ترین حافظه ها هم پاک نخواهد شد
اگر انسان بتونه تو زندگيش مثل آب باشه خيلي سريع اول به خدا ميرسه بعد هم به هرچي كه تو زندگي مي خواهد.شما ببينيد آب همون طوري كه پاك ، زلال و آرومه تو خودش يه نيرويي داره كه هيچي جلودارش نيست.آب را هر جور كه بخواهيم حالتش مي دهيم چه خوب و چه بد اما به هر حال بازم آبه ، پاكه ، آرومه.اگه انسان هم توي شرايط سخت بتونه پاكي خودش را حفظ كند خيلي سريع پيشرفت مي كنه.آب همون طوري كه معرفت و دوستي داره و به همه سود ميرسونه يه نيرويي تو خودش داره كه حتي سنگا مي شكافه و جز خدا هيچكس جلودارش نيست.مطمئن باشيم آرامش و معرفت عشق و دوست داشتن همش پيش خداست.
عيدتون مبارك
اگر نمي تواني بالا روي سعي كن سيب باشي تا افتادنت انديشه را بالا ببرد
سلام آقای عطاری
آی آی آی
تلاش بی فایدست آقای عطاری
یادتون باشه درسته که یه برگ وقتی طلا می شه از درخت می افته ولی تنها یه درخت دنیا دیده برگ هاش رو به زمین هدیه می ده
منتظر نظرتون داخل وبلاگم هستم
یا علی
یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود...روزی روزگاری یه سرو داشت با یه نی حرف میزد.بهش گفت: من دلم خیلی برای تو می سوزه. آخه تو به این نحیفی و لاغری و ضعیفی، چرا باید همیشه کنار رودخونه ها سبز بشی، که وقتی یه نسیم کوچولو هم بوزه تو اذیت بشی و همش در هراس و تب و تاب باشی؟ ولی من با قد بلند و ریشه های محکمم در مقابل شدید ترین طوفان ها مقاومت میکنم و خم به ابرو نمیآرم. ای کاش که تو به جای رودخونه و دریا، یه جایی زیر سایه ی من رشد می کردی تا شاید من می تونستم ازت محافظت کنم. نی لبخندی زد و گفت: تو به من محبت داری، ولی من اصلاْ مشکلی ندارم. بادها هر چی هم که قوی باشند، من در مقابلشون خم می شم و هیچ اتفاقی برام نمی افته. پس تو دلواپسم نباش. سرو گفت: آخه...نی گفت: آخه نداره، زمان همه چیز رو روشن می کنه. چند وقتی گذشت یه روز یه طوفان خیلی خیلی شدید آغاز شد. طوفانی که هیچ کس تا اون موقع، نظیرشو ندیده بود. تا اولین باد های طوفان وزیدن گرفت، نی خم شد و تا سطح آب اومد پایین. طوفان شدید و شدیدتر شد و نی از جاش تکون نخورد. سرو مرتب به این سو و اون سو کشیده می شد. طوفان شدیدتر شد و باد اونقدر قدرتمند به تنه ی سرو خودش رو کوبید، که سرو بیچاره رو با تموم ریشه هاش از جا کند...
داستان درباره ی یک کوهنورد است که میخواست از بلندترین کوه ها بالا برود.او پس از سال ها آماده سازی ،ماجراجویی خود را آغاز کرد اما از آنجا که افتخار کار را فقط برای خود می خواست ،تصمیم گرفت به تنهایی از کوه بالا برود.تاریکی شب بلندی های کوه را کاملا در بر گرفت و مرد هیچ چیز را نمی دید . ابر روی ماه و ستاره ها را نیز پوشانده بود. همه چیز سیاه بود. همانطور که از کوه بالا می رفت چند قدم مانده به قله ی کوه ،پایش لیز خورد و در حالی که به سرعت سقوط می کرد ،از کوه پرت شد . در حال سقوط فقط لکه های سیاهی را در مقابلش می دید و احساس وحشتناک مکیده شدن به وسیله ی قوه ی جاذبه او را در خود می گرفت . همچنان سقوط می کرد و در آن لحظات ترس عظیم ، همه ی رویداد های خوب و بد زندگی به یادش آمد.اکنون فکر می کرد مرگ به او چقدر نزدیک است .ناگهان احساس کرد طناب به دورکمرش محکم شد. بدنش بین زمین و آسمان معلق بود و فقط طناب او را نگاه داشته بود . و در این لحظه ی سکون برایش چاره ای نماند جز آنکه فریاد بکشد :«خدایا کمکم کن». ناگهان صدای پرطنینی که از آسمان شنیده می شد جواب داد : « از من چه می خواهی ؟»ای خدا نجاتم بده !واقعا باور داری که من می توانم تو را نجات دهم؟ البته که باور دارم!اگر باور داری طنابی که به دور کمرت است را پاره کن ...مرد سکوت کرد و اندیشید و بعد تصمیم گرفت با تمام نیرو به طناب بچسبد ...گروه نجات می گویند که روز بعد یک کوهنورد یخ زده را مرده پیدا کردند . بدنش از یک طناب آویزان بود و با دستهایش محکم طناب را گرفته بود...در حالی که فقط یک متر با زمین فاصله داشت.شما چقدر به طنابطان وابسته اید ؟چقدر به آن ندای آسمانی ایمان دارید؟آیا قدرت رها کردن آن را دارید؟هرگز به یک چیز شک نکنید و آن اینکه خداوند هیچ گاه شما را فراموش نخواهد کرد و هرگز رهایتان نمی سازد و مراقب شماست و همیشه و در همه حال خواسته های از ته دلتان را که صلاح است برآورده می کند.
شهسواري به دوستش گفت: بيا به كوهي كه خدا آنجا زندگي مي كند برويم.ميخواهم ثابت كنم كه اوفقط بلد است به ما دستور بدهد، وهيچ كاري براي خلاص كردن ما از زير بار مشقات نمي كند.
ديگري گفت: موافقم .اما من براي ثابت كردن ايمانم مي آيم .
وقتي به قله رسيد ند ،شب شده بود. در تاريكي صدايي شنيدند:سنگهاي اطرافتان را بار اسبانتان كنيد وآنها را پايين ببريد
شهسوار اولي گفت:مي بيني؟بعداز چنين صعودي ،از ما مي خواهد كه بار سنگين تري را حمل كنيم.محال است كه اطاعت كنم !
ديگري به دستور عمل كرد. وقتي به دامنه كوه رسيد،هنگام طلوع بود و انوار خورشيد، سنگهايي را كه شهسوار مومن با خود آورده بود،روشن كرد. آنها خالص ترين الماس ها بودند...
ماهی باورش شده بود تور اگه بندازن سرش میشه عروس ماهیا
ماهیه باورش نبود تور اگه بندازن سرش نگاه گرم ماهیگیر میشه نگاه آخرش
شوق دیدارتو را قاصد بی رحم چه داند آنقدر شوق به دیدار تو دارم که خدا می داند
فرشته از سنگ می پرسه چرا از خدا نمی خواهی تو را به انسان تبدیل کنه سنگ میگه احساس می کنم اونقدر سخت نشدم تا بتونم انسان باشم
روزی تصمیم گرفتم كه دیگر همه چیز را رها كنم. شغلم را، دوستانم را، مذهبم را و خلاصه تمام وابستگي هاي زندگی ام را ! به جنگلی رفتم تا برای آخرین بار با خداوند صحبت كنم و اگر نتوانستم دليلي براي ادامه ي زندگيم بيابم به آن نيز خاتمه دهم ! به خدا گفتم: آیا می توانی دلیلی برای ادامه این زندگی برایم بیاوری ؟ و جواب او مرا شگفت زده كرد. او گفت: آیا سرخس و بامبو را می بینی ؟ پاسخ دادم : بلی. خداوند فرمود: هنگامیكه درخت بامبو و سرخس را آفریدم، به خوبی از آنها مراقبت نمودم. به آنها نور و آب و غذای كافی دادم. دیر زمانی نپایید كه سرخس سر از خاك برآورد و تمام زمین را فرا گرفت اما از بامبو خبری نبود. من از او قطع امید نكردم. در دومین سال سرخس ها بیشتر رشد كردند و زیبایی خیره كننده ای به زمین بخشیدند اما همچنان از بامبوها خبری نبود. من بامبوها را رها نكردم. در سالهای سوم و چهارم نیز بامبوها رشد نكردند. اما من از آنها قطع امید نكردم. در سال پنجم جوانه كوچكی از بامبو نمایان شد. در مقایسه با سرخس بسیار كوچك و كوتاه بود اما با گذشت 6 ماه ارتفاع آن به بیش از 100 متر رسید. 5 سال طول كشیده بود تا ریشه های بامبو به اندازه كافی قوی شوند. ریشه هایی كه بامبو را قوی می ساختند و آنچه را برای زندگی بدان نیاز داشت را فراهم می كردند. خداوند در ادامه فرمود: آیا می دانی در تمام این سالها كه تو درگیر مبارزه با سختیها و مشكلات خودت بودی در حقیقت ریشه هایت را مستحكم می ساختی ؟ من در تمامی این مدت تو را رها نكردم همانگونه كه بامبوها را رها نكردم. هرگز خودت را با دیگران مقایسه نكن. بامبو و سرخس دو گیاه متفاوتند اما هر كدام به نوبه خود به زیبایی جنگل كمك می كنند. زمان تو نیز فرا خواهد رسید تو نیز رشد می كنی و قد می كشی ! از او پرسیدم : من چقدر قد می كشم. در پاسخ از من پرسید: بامبو چقدر رشد می كند؟ جواب دادم : هر چقدر كه بتواند. گفت: تو نیز باید رشد كنی و قد بكشی. هر اندازه كه بتوانی. ولي به یاد داشته باش كه من هرگز تو را رها نخواهم كرد. و در هر زمان پشتيبان تو خواهم بود ! پس هرگز نا امید نشو !
حکایت عجیبی است که فراموش شدگان فراموش کنندگان را فراموش نخواهند کرد
در ضمن به متولدین اول تیرماه تا ششم آذرماه نیز تبریک میگم مثل سروش عطایی(۶ آذرماه) واحسان خادمی( ۲آذرماه) که آذرماهی هستند انشالله اسم بقیه را هم اعلام می کنم
آیا دوست دارید یک زنگ معلم بودن را تجربه کنید.در صورت تمایل نام خود را به همراه برنامه ای که برای یک زنگ دارید با ثبت نظر اعلام نمایید.
سن شخصی در سال 1376 برابر دو رقم سمت راست سال تولدش بود.این شخص پیر در سال 1376 چند ساله بوده است؟
کوه بلندي بود که لانه عقابي با چهار تخم، بر بلنداي آن قرار داشت. يک روز زلزله اي کوه را به لرزه در آورد و باعث شد که يکي از تخم ها از دامنه کوه به پايين بلغزد. بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه اي رسيد که پر از مرغ و خروس بود.
مرغ و خروس ها مي دانستند که بايد از اين تخم مراقبت کنند و بالاخره هم مرغ پيري داوطلب شد تا روي آن بنشيند و آن را گرم نگهدارد تا جوجه به دنيا بيايد. يک روز تخم شکست و جوجه عقاب از آن بيرون آمد . جوجه عقاب مانند ساير جوجه ها پرورش يافت و طولي نکشيد که جوجه عقاب باور کرد که چيزي جز يک جوجه خروس نيست. او زندگي و خانواده اش را دوست داشت اما چيزي از درون او فرياد مي زد که تو بيش از اين هستي. تا اين که يک روز که داشت در مزرعه بازي مي کرد متوجه چند عقاب شد که در آسمان اوج مي گرفتند و پرواز مي کردند. عقاب آهي کشيد و گفت اي کاش من هم مي توانستم مانند آنها پرواز کنم.
مرغ و خروس ها شروع کردند به خنديدن و گفتند تو خروسي و يک خروس هرگز نمي تواند بپرد اما عقاب همچنان به خانواده واقعي اش که در آسمان پرواز مي کردند خيره شده بود و در آرزوي پرواز به سر مي برد. اما هر موقع که عقاب از رويايش سخن مي گفت به او مي گفتند که روياي تو به حقيقت نمي پيوندد و عقاب هم کم کم باور کرد.
بعد از مدتي او ديگر به پرواز فکر نکرد و مانند يک خروس به زندگي ادامه داد و بعد از سالها زندگي خروسي، از دنيا رفت.
توهماني که مي انديشي، هرگاه به اين انديشيدي که تو يک عقابي به دنبال رويا هايت برو و به ياوه هاي مرغ و خروسهاي اطرافت فکر نکن
ساده باشیم ؛ چه در باجه بانک چه در زیر درخت
در زمان ها ی گذشته ، پادشاهی تخته سنگ را در وسط جاده قرار داد و برای اين كه عكس العمل مردم را ببيند خودش را در جايی مخفی كرد. بعضی از بازرگانان و نديمان ثروتمند پادشاه بی تفاوت از كنار تخته سنگ می گذشتند.بسياری هم غرولند می كردندكه اين چه شهری است كه نظم ندارد.حاكم اين شهر عجب مرد بی عرضه ای است و ...
با وجود اين هيچ كس تخته سنگ را از وسط بر نمی داشت .
نزديك غروب، يك روستايی كه پشتش بار ميوه و سبزيجات بود ، نزديك سنگ شد.
بارهايش را زمين گذاشت و با هر زحمتی بود تخته سنگ را از وسط جاده برداشت و آن را كناری قرار داد.
ناگهان كيسه ای را ديد كه زير تخته سنگ قرار داده شده بود ، كيسه را باز كرد و داخل آن سكه های طلا و يك يادداشت پیدا كرد. پادشاه درآن يادداشت نوشته بود :
" هر سد و مانعی می تواند يك شانس برای تغيير زندگی انسان باشد"